Magda Ciszewska-Rząsa

Fotografka, urodzona w 1972 roku w Warszawie. Jej droga do sztuki nie była oczywista. Po liceum o profilu biologiczno-chemicznym ukończyła studia handlowo-marketingowe we Francji i dopiero wtedy zdecydowała, że jej miejsce jest na akademii sztuki. Studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Grzegorza Kowalskiego, nazywanej Kowalnią. Już na studiach fotografia stała się jej głównym narzędziem. Była „nadwornym fotografem” pracowni i wykorzystywała zdjęcia w instalacjach rzeźbiarskich.

Od 1999 roku mieszka i tworzy w Zakopanem. Z mężem, rzeźbiarzem Marcinem Rząsą, prowadzi Galerię Antoniego Rząsy, otwartą 21 lipca 1976 roku, która w 2026 roku świętuje 50-lecie istnienia. Dziś jest autorką współczesnych zdjęć rzeźb Antoniego Rząsy, które trafiają do katalogów i na plakaty wystaw galerii, a także fotografuje rzeźby Marcina Rząsy. Fotografii rzeźby uczyła się przy albumie „Antoni Rząsa. Prace” Juliusza Sokołowskiego.

W swojej twórczości przygląda się przede wszystkim relacji człowieka z otoczeniem: z naturą, miastem i architekturą. Jej ulubionym formatem jest panorama. Najważniejsze cykle:

• „Zakopane – Miasto” i „Zakopane – Miasto 2″. Fotograficzne opowieści o Zakopanem, które artystka dopiero poznawała po przeprowadzce. Czarno-białe panoramy, w których celowo pomija góry, pokazując Zakopane jako miasto, a nie jako tatrzański pejzaż. Sama nazywa pracę nad tym cyklem „autoterapią” i szukaniem własnego miejsca w nowym mieście.
  
• „Las Chałubińskich”. Świadoma opowieść o architektonicznym chaosie Zakopanego i presji deweloperów na zabudowywanie jego przestrzeni. Bohaterem jest las w samym centrum miasta, pomnik przyrody związany z rodziną Chałubińskich, wciśnięty między dwie ruchliwe ulice. Cykl pokazano m.in. na wystawie „Kolekcja” w Galerii Władysława Hasiora, oddziale Muzeum Tatrzańskiego.
  
• „Nowa Biała”. Opowieść o tzw. architekturze koniecznej, czyli prostych budowlach wznoszonych z materiałów, które były pod ręką, takich jak stodoły w spiskiej wsi Nowa Biała.
  
• „Zemplén. Zima 2010/11″. Cykl powstał na Węgrzech, w regionie Tokaju, u zbiegu Cisy i Bodrogu, w ramach projektu przygotowanego z okazji 20-lecia Grupy Wyszehradzkiej.
  
• „Parc de St Cloud”. Zdjęcia podparyskiego parku zaprojektowanego przez André Le Nôtre – twórcę ogrodów Wersalu. Pałac, wokół którego go założono, już nie istnieje, więc wielkie osie parku „trafiają w próżnię”.

Jej prace pokazywano także na wystawie „Razem. Artyści Zakopiańscy” w Miejskiej Galerii Sztuki im. Władysława hr. Zamoyskiego w Zakopanem. Obecnie pracuje nad nowym cyklem poświęconym roślinom inwazyjnym. Jak mówi: „nie interesuje mnie roślina, która nie ma żadnej skazy”.

Jest mamą trojga dzieci: Franka, Heli i Marty.